Frank Worthington was een van de meest getalenteerde en flamboyante aanvallers van het Engelse voetbal, die acht interlands voor Engeland speelde en een reputatie als showman verwierf tijdens een carrière die onder andere Huddersfield Town, Leicester City, Bolton Wanderers en Leeds United omvatte.
Maar achter de trucs en persoonlijkheid schuilde een speler wiens werkethiek vaak verkeerd werd begrepen -- en wiens broer Dave Worthington twee buitengewone kansen heeft herinnerd die zijn carrière in een andere richting hadden kunnen sturen.
Dave, een voormalige professionele voetballer en scout, gelooft dat Manchester United het beste uit Frank had kunnen halen. Hij onthulde ook dat de familie jaren later pas vernam dat de Braziliaanse grootmacht Santos hem wilde tekenen.
Dave vertelde Football Presse, "Het was gewoon een familieaangelegenheid, vele jaren later toen hij zei, weet je, een agent kwam naar me toe. Hij zei, omdat ik Pelé altijd al geweldig vond, weet je, mijn dagen waren toen Pelé de beste was in Brazilië. Ik dacht dat de kracht en de snelheid en de kracht die hij had, weet je, de vaardigheid en de touch en het doelpunten maken ongelooflijk waren. Dus hij was toen mijn idool. En toen waren er anderen, Garrincha en mensen zoals dat, weet je, uit Brazilië."
Frank wilde die Braziliaanse grootheden imiteren, zei Dave, en de broers werden door hun vader geleerd om aan hun vaardigheden te werken buiten de teamtraining.
"En Frank wilde spelen zoals zij. Weet je, hij wilde zoals zij zijn, die vaardigheid hebben. En hij oefende en oefende en oefende alleen, werkte aan dingen zoals ik deed. Onze vader leerde ons dat, extra training krijgen.
"En, weet je, als je een bal krijgt, weet je, houd hem gewoon, houd hem omhoog, houd hem omhoog, flick hem omhoog voor een paar, weet je, zelfs als het maar 10 minuten na de training is, maar doe wat extra. Frank deed altijd hetzelfde."
Het werk achter de showman
Dave gelooft dat het imago van Frank als een playboy onterecht zijn toewijding op het trainingsveld verduisterde.
"Mensen dachten dat hij een playboy was en dat hij niet hard trainde en dat allemaal. Hij was in de top drie bij Huddersfield Town, beste trainers. Ze hadden een lijst. En Ian Greaves verraste me toen hij me vertelde dat Frank altijd in de top drie stond, weet je, qua fitheid, weet je, ook. En hij had al die vaardigheid."
Het was pas jaren later dat Frank zijn familie vertelde over de interesse van Santos. Dave was verbaasd dat een club die geassocieerd werd met Pelé en de beste spelers van Brazilië zijn broer wilde.
"Maar het was jaren later toen hij kwam en hij gewoon zei, weet je, Santos kwam voor mij. Wat, Santos? Weet je, ze hebben al die fantastische Braziliaanse spelers en ze wilden jou?
"En hij zegt, ja, dat deden ze. Hij zegt, en hij was echt bereid om te gaan. Maar hij zei: 'Ik was nog maar jong, weet je, ik was nog maar jong'."
Waarom Dave Leeds boven Manchester United adviseerde
De interesse van United was meer onmiddellijk. Frank reisde naar Australië op tournee met Manchester United, die hem wilden tekenen maar de overstap niet konden afronden tot een later venster. Leeds United deed toen een bod.
"Ze wilden hem tekenen. United wilde hem tekenen, maar kon hem niet tekenen tot het seizoen na de komende zomer. En intussen kwam Leeds United met een bod voor hem en Leeds United kocht hem."
Dave's advies werd gevormd door het risico van wachten. Als Frank zou wachten op United en een blessure zou oplopen voordat de deal kon worden afgerond, zou United zich kunnen terugtrekken -- waardoor hij zonder de overstap zou komen te zitten en mogelijk zonder het salaris en de zekerheid van een nieuw contract. Leeds bood een stevige kans bij een club die Dave als een topclub beschouwde.
"Dus ik vertelde Frank om het bod van Leeds aan te nemen, want als hij geblesseerd raakte tussen of tijdens dat seizoen, zou United hem misschien niet kopen. Dus ik zei, in ieder geval is Leeds een topteam. Dus ga en speel voor hen, wat hij deed. En ze waren een topteam op dat moment."
Terwijl Frank het advies van zijn broer opvolgde, vraagt Dave zich nog steeds af wat er zou zijn gebeurd als Old Trafford het podium voor zijn talenten was geworden.
"Als ze hem voor 65.000, 70.000 mensen op Old Trafford hadden gezet, zou hij voor het publiek hebben gespeeld. Hij zou zijn trucs hebben gedaan, weet je. Hij zou een andere George Best zijn geweest. Hij zou zo zijn geweest omdat hij de mogelijkheid had om het te doen. En hoe groter het podium, hoe beter het voor Frank werd."
De showmanship was niet beperkt tot voetbal.
"Zelfs met zijn zingen, weet je, hij zou overal naartoe gaan en op het podium zingen en zijn Elvis-truc doen, weet je. Hij hield van het publiek. Hij hield van het publiek, weet je. Dus ik denk dat als hij die tijd naar Manchester United was gegaan, hij een enorme hit zou zijn geweest, weet je, met zijn klasse, zonder twijfel."
Dave gelooft ook dat Frank's vaardigheden op moderne velden zouden zijn opgebloeid, hoewel hij zich al had bewezen op de modderige oppervlakken van zijn eigen tijd.
"Vandaag, weet je, op het dikke, mooie oppervlak dat je vandaag hebt, zou hij alles hebben gedaan. Maar op de hobbelige, oneffen, modderige velden van, weet je, oktober, november, december, januari, februari, weet je, wanneer het modderig is, deed hij zijn trucs op velden toen. Dus hij zou het geweldig hebben gevonden."
Voor Dave was Frank niet gewoon een getalenteerde entertainer. Hij was een technisch uitzonderlijke voetballer, een toegewijde trainer en een speler wiens vermogen hem een ster bij Manchester United had kunnen maken.
"Qua vaardigheid was hij de meeste mensen in dit land voor."
Dave Worthington is de auteur van "Worthy: The Scouting Adventures and Football Life of Dave Worthington" - wat is hier beschikbaar.
