Het is iets diepers: de geest die het team verbindt met de supporters en de club als één entiteit laat voelen.
En terwijl Leeds zich blijft vestigen in de Premier League, gelooft de auteur van "Rise and Fall" dat er onmiskenbare tekenen zijn van die oude identiteit die terugkomt.
Tomlinson ziet echo's van de grote Leeds-ploegen uit het verleden in een team dat misschien nog niet de individuele sterren van het Don Revie-tijdperk bezit, maar iets heeft dat hij net zo belangrijk vindt.
"Geest, verbinding met de fans, nooit opgeven, nooit opgeven," zegt hij. Football Presse.
"Leeds heeft altijd een kans tot het einde van de wedstrijd. Ze hebben ook de kans om zes doelpunten in 10 minuten te incasseren, nietwaar? Maar, je weet, ik denk dat het gaat om de echte geest, de manier waarop de fans dat identificeren, en het is gewoon dat ze een geweldige selectie hebben in termen van saamhorigheid die goed samenwerkt."
Die saamhorigheid is wat Tomlinson gelooft dat de huidige Leeds-ploeg onderscheidt van simpelweg een andere nieuw opgerichte Premier League-team.
"Misschien hebben ze niet de geweldige, absoluut mega sterren, maar ze hebben een geweldige selectie, geweldige teamgeest, en ik denk dat het gewoon de saamhorigheid is, de strijd, het nooit opgeven, dat we zullen concurreren," zegt hij.
"Ik denk dat het gewoon dat klassieke Leeds is, of het zal zijn. Ik denk dat dit de ingrediënten heeft van de volgende grote Leeds-ploeg."
Voor Tomlinson is de verbinding met de supporters fundamenteel. Het is ook de draad die door de grootste periodes van de club loopt, van Revie's teams tot Howard Wilkinson, David O'Leary en Marcelo Bielsa.
Hij gelooft niet dat die tijdperken simpelweg tegen elkaar kunnen worden gerangschikt.
"Ik zou niet differentiëren. Het gaat erom het te doorleven en die ervaring, want als je zegt, dat is het beste of dat is het beste, nou, dat is een anticlimax daarna," zegt hij.
"Dit zijn allemaal geweldige tijden, dit zijn geweldige tijden."
Dat gevoel van collectieve identiteit is bijzonder belangrijk als je Revie's nalatenschap overweegt. Tomlinson gelooft dat de voormalige Leeds-manager iets bekends zou herkennen in de huidige ploeg, ook al is het voetbal en de omstandigheden radicaal anders.
"Ik denk dat hij zou zeggen en trots zou zijn op de continuïteit, wat hij uit niets heeft gecreëerd, uit een afvalhoop, uit een nietsclub, uit een middelmatige club, een yo-yo club," zegt Tomlinson.
"Wat hij heeft gecreëerd -- dit alles komt terug op Don Revie. Voor hem was er niets. Het was een woestenij. We zouden hier vandaag niet zijn als het niet voor Don Revie was."
Voor Tomlinson was Revie's grootste prestatie niet simpelweg de trofeeën of de beroemde spelers. Het was de identiteit die hij creëerde, en het feit dat deze is blijven voortbestaan door generaties heen.
"Hij zou trots zijn dat er een We Are Leeds is," zegt hij. "Hij zou trots zijn op die identiteit. Ik denk dat hij absoluut zou hebben geïdentificeerd -- zou trots zijn dat wat hij deed en wat hij begon heeft voortgeleefd en nog steeds doorgaat."
Die identiteit is zichtbaar, gelooft Tomlinson, in de spelers die deze belichamen.
Sommige moderne Leeds-spelers doen hem denken aan de persoonlijkheden die synoniem zijn geworden met de club, niet noodzakelijk omdat ze identieke vaardigheden bezitten, maar vanwege hun karakter en de manier waarop ze zich presenteren.
"Je krijgt spelers zoals Billy Bremner, Johnny Giles, enzovoort, maar eens in een leven," zegt hij. "Het feit dat we er zoveel tegelijk hadden en dat ze zo lang bleven was ongelooflijk."
Maar Tomlinson ziet wel moderne voorbeelden.
"Ampadu is er één. Rodon is er nog één. Je kunt ze eruit pikken. Alan Smith was er nog één. David Batty was er nog één."
Het is vooral Ethan Ampadu die Tomlinson beschouwt als een moderne belichaming van het soort karakter dat Leeds-supporters traditioneel omarmen.
"Ik denk dat hij geweldig is, absoluut onberispelijk," zegt hij.
En Ampadu's langdurige toewijding aan de club heeft die indruk alleen maar versterkt.
"Ampadu die zich voor de lange termijn verbindt, is een enorme verklaring," zegt Tomlinson. "Je kunt zien wanneer hij er niet is, je kunt de leiderschap zien wanneer hij speelt, je kunt hem mensen door de wedstrijd zien leiden. Geweldige speler, absoluut fantastische aanwinst."
Joe Rodon past ook in het profiel.
"Hij begrijpt Leeds," zegt Tomlinson. "Sommigen van deze, je zou ze terug kunnen nemen naar de jaren '60, '70, ze zouden niet misstaan in die teams. Het is de geest."
Die zin -- Leeds begrijpen -- is centraal in Tomlinson's begrip van waar de club altijd om heeft gedraaid.
Het is waarom bepaalde spelers zo geliefd worden door supporters. Ze worden niet alleen beoordeeld op technische vaardigheden. Ze worden vertegenwoordigers van de supporters zelf.
"Je krijgt ze, je krijgt ze, en ze gravitateren naar Leeds," zegt Tomlinson. "Dat is waarom we van ze houden. Ze zijn ons op het veld. Ze zijn absoluut voorbeelden van waar we voor staan."
Dat, gelooft hij, is waarom spelers zoals Pontus Jansson zo'n krachtige verbinding met supporters konden opbouwen ondanks de complexiteit van zijn tijd bij de club.
Het huidige team heeft andere spelers die Tomlinson gelooft dat hetzelfde karakter belichamen. Hij wijst op Rodon en Ampadu, maar ook op de normen die door de hele selectie zijn gesteld.
De geest is niet simpelweg nostalgie naar het verleden. Het is zichtbaar in hoe Leeds speelt en hoe supporters reageren.
"Het klassieke Leeds is dat je je tegenstander geen kans geeft," zegt Tomlinson. "Je duwt ze, je bent intens, je duwt."
Die intensiteit is een deel van wat hij gelooft dat supporters instinctief herkennen.
"Een enorme tackle zoals Gudmundsson -- ik herinner me Sam Byram toen hij voor het eerst doorbrak, eerste wedstrijd. Matt Jarvis, Wolves-winger, speelde voor Engeland, nam hem eruit. Deze jongen is 16, 17, bam, de lucht in. Dat kreeg de menigte aan het juichen."
"In je gezicht, in je gezicht. Reputaties betekenen niets voor ons. Wij tegen de wereld."
Het is een houding die Tomlinson ziet als typisch Leeds.
De identiteit van de club, betoogt hij, heeft veranderingen in tactieken, eigenaarschap, voetbal-economie en generaties van spelers overleefd omdat de onderliggende relatie tussen team en supporters blijft bestaan.
"Het is dit, het is saamhorigheid," zegt hij. "Het is één met de stad. En het is deze één-club stad."
"Ze houden van de club. Ze begrijpen de club echt. Ze willen niets anders. Ze gaan ze uitjouwen, maar niemand anders kan ze uitjouwen."
"Het is absoluut een ijzersterke identiteit, ijzersterke cohesie, ijzersterke gemeenschap. Het is wij samen tegen de wereld."
Daarom gelooft Tomlinson dat Revie's nalatenschap zo krachtig blijft.
Het voetbal is veranderd. De spelers zijn veranderd. De managers zijn veranderd. Maar het idee van Leeds -- een team dat vecht, verbinding maakt met zijn supporters en weigert zich over te geven -- blijft bestaan.
"Het is de naad die door ons heen loopt," zegt hij. "Het gaat om -- dit is Leeds."
En als Revie vandaag naar de club zou kunnen kijken, gelooft Tomlinson dat hij meer zou herkennen dan alleen de kleuren.
Hij zou de identiteit herkennen die hij hielp creëren.
"Hij zou trots zijn dat er een We Are Leeds is," zegt Tomlinson. "Hij zou trots zijn op die identiteit."
"Hij zou absoluut hebben geïdentificeerd -- zou trots zijn dat wat hij deed en wat hij begon heeft voortgeleefd en nog steeds doorgaat."
Voor een club wiens geschiedenis zo vaak wordt gemeten aan zijn pieken en zijn instortingen, gelooft Tomlinson dat de belangrijkste continuïteit niet te vinden is in league posities of transferbedragen.
Het is te vinden in de mensen op het veld die begrijpen wat het betekent om het shirt te dragen.
"Ampadu is er één. Rodon is er nog één," zegt hij. "Je krijgt ze, je krijgt ze, en ze gravitateren naar Leeds."
"Ze zijn ons op het veld."
En dat, meer dan wat dan ook, is waarom Tomlinson iets bekends ziet in de huidige Leeds United.
De volgende grote Leeds-ploeg zal meer nodig hebben dan getalenteerde spelers. Het zal dezelfde ongrijpbare kwaliteit nodig hebben die de club altijd heeft gemaakt tot wat het is.
"De geest, de verbinding met de fans, nooit opgeven."
Voor Tomlinson is dat de Leeds-manier -- en het is het deel van Don Revie's nalatenschap dat nooit echt is verdwenen.
Het boek van Dave Tomlinson "Rise and Fall: Andrea Radrizzani's Leeds United" is van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.

