Het was een periode die hen van de chaos van de Massimo Cellino-jaren naar Marcelo Bielsa, promotie terug naar de Premier League en uiteindelijk weer een ineenstorting en verandering van eigenaarschap bracht.
Voor Tomlinson begint het verhaal met een eigenaar die aanvankelijk iets bracht dat Leeds wanhopig ontbrak: stabiliteit.
"Mensen maken nu grapjes over hem," vertelde Tomlinson Football Presse. ""Er is veel kritiek van de supporters op hem. Maar ik denk dat, als je je herinnert wat er toen was gebeurd, hij Cellino opvolgde en na al dat gedoe gezond verstand en orde bracht."
Radrizzani's grootste vroege beslissing was ook zijn meest ingrijpende. In plaats van simpelweg de cyclus van managers aanstellingen die Leeds United jarenlang had gekarakteriseerd voort te zetten, zochten hij en Victor Orta Bielsa, een coach wiens naam veel groter was dan de recente status van de club.
"Orta en hij kwamen er samen mee," zegt Tomlinson. "Hij kreeg ook, voor zover ik begrijp, enige steun van de 49ers over, ja, dit is het type, omdat ze iets soortgelijks hebben gedaan waar ze in de Verenigde Staten zijn."
"Ik denk dat je het had kunnen doen, maar ik denk dat hij gewoon geïntrigeerd, gefascineerd en enthousiast was over het project of de instelling zoals hij erover praat. Dus je hoort dat hij moet weten dat het goed voor hem is, het hele ding. En dat is waar hij door de hele tijd gefascineerd door is geweest."
De betekenis van Bielsa's aanstelling was moeilijk te begrijpen op dat moment omdat, voor veel Leeds-supporters, de Argentijn bijna volledig onbekend was.
"Ik geloof niet dat Leeds-fans, over het algemeen gesproken, iets over hem wisten," zegt Tomlinson. "Hij was een complete onbekende vanuit ons perspectief."
"Hij was beroemd en hij was op de coaching circuit. Dus Argentinië, Chili, Mexico, Atlético, enzovoort, of Athletic Club. Dus hij had zeker een reputatie, maar we wisten niets over hem. En zelfs als degenen die dat deden, denk ik niet dat ze echt verwachtten wat er gebeurde."
Wat er gebeurde was een transformatie.
"Hij nam een gemiddelde middenmootploeg over. Hij maakte niet echt veel veranderingen, heel, heel weinig, maar hij haalde zeker het beste uit, je weet wel, een degelijke ploeg maar geen hoogvliegers."
Voor Tomlinson was dat het moment waarop Radrizzani's gok eruit begon te zien als genialiteit.
"Wanneer je het juiste project krijgt, krijg je geweldige dingen. En zeker geweldige dingen."
Maar Bielsa deed meer dan alleen voetbalwedstrijden winnen. Hij veranderde de emotionele relatie tussen Leeds en zijn supporters, en creëerde een sfeer die Tomlinson gelooft dat zelden is geëvenaard.
"Leeds doet oprechtheid, Leeds doet emotie, Leeds doet betekenis," zegt hij.
"Ik denk dat ze het meenden toen ze zeiden dat ze liever met hem waren gedegradeerd dan zonder hem in de Premier League te blijven, en ik denk dat dat echt het geval was. Het was een fantastische tijd om een Leeds-fan te zijn, absoluut een fantastische tijd om een Leeds-fan te zijn."
Het Bielsa-tijdperk toonde ook de kracht van de structuur die Radrizzani aanvankelijk om de club had gezet.
"Ik denk dat het net zozeer was als wat hij andere mensen toestond te doen," zegt Tomlinson. "Cellino was eerder, weet je, hij bestuurde de bus en dat soort dingen. Hij had volledige controle, liet managers niet managen."
"Ik denk dat Radrizzani goed aanstelde, hij kreeg de juiste mensen om zich heen."
Dat betekende dat Angus Kinnear, Victor Orta en Bielsa vormden wat Tomlinson beschrijft als een onwaarschijnlijke maar zeer effectieve combinatie.
"Dus hij kreeg Angus Kinnear en Victor Orta, en het was bijna als een droomteam voor een periode. Het ging duidelijk later niet meer zo goed."
Een tijdlang leek Leeds een club die had herontdekt hoe te functioneren.
"Hij herstelde de orde, hij herstelde de geloofwaardigheid, en hij gaf hem zijn vrijheid. Hij gaf Bielsa zijn vrijheid," zegt Tomlinson.
"Hij bleef erbij en hij hield zich op de achtergrond."
De beloningen kwamen in 2020 toen Leeds eindelijk terugkeerde naar de Premier League na 16 jaar afwezigheid. Maar Tomlinson gelooft dat dat succes ook de koers van de club veranderde.
"Hij sprak over toen hij voor het eerst binnenkwam, ik denk dat hij zei tegen Timescale, ik denk dat het vijf jaar was. Dus als hij ze niet binnen vijf jaar omhoog heeft, dan is hij waarschijnlijk -- is hij waarschijnlijk de verkeerde persoon. Dus het was realistisch daarin."
"Nu heeft hij duidelijk goud gevonden met Bielsa. En ze kwamen waarschijnlijk sneller door dan ze verwachtten."
Het probleem was dat de promotie een volledig andere financiële en sportieve omgeving met zich meebracht.
"Kon het zich niet veroorloven, toch? Wanneer je in de Premier League komt," zegt Tomlinson wanneer hem wordt gevraagd of Leeds de selectie onmiddellijk had moeten vernieuwen.
"Het bedrag dat nodig was, weet ik niet zeker of hij de middelen daarvoor had. Zelfs als hij dat had, zou Leeds zichzelf niet toestaan om in strijd met de regels te vallen."
"Ze hebben gedaan wat ze konden, maar het is een grote stap omhoog. Er is geen zin in het kopen van middelmatige, gemiddelde spelers. Je moet echt voor het juiste gaan."
Leeds gaf veel geld uit, maar niet elke aanwinst werkte. En naarmate het Bielsa-tijdperk naar zijn conclusie bewoog, werd de relatie tussen de Argentijn, de club en Radrizzani steeds moeilijker vol te houden.
Tomlinson gelooft dat de eigenaar uiteindelijk niet erkende hoe diep Bielsa deel was geworden van de identiteit van Leeds.
"Er was misschien een beetje jaloezie over later," zegt hij.
"Ik denk dat hij altijd op een bepaald moment had besloten dat hij zou vertrekken."
De gevolgen waren enorm.
"Ik denk dat er dit plan was. Jesse Marsch zou waarschijnlijk in de zomer toch zijn gekomen. Nu was hij duidelijk niet geschikt voor Leeds. Degelijke coach, degelijke coach, maar hij was niet geschikt voor Leeds."
Tomlinson ziet de daaropvolgende ineenstorting als de andere helft van Radrizzani's verhaal. De eigenaar die aanvankelijk de orde herstelde, presideerde uiteindelijk over een club die zijn richting was kwijtgeraakt.
"Ik denk dat dat de keerzijde ervan was."
De achteruitgang strekte zich verder uit dan de managersituatie. Tomlinson gelooft dat Radrizzani Orta te veel vrijheid gaf en steeds meer loskwam van de stemming rond de club.
"Hij kreeg dat, ze keerden zich tegen hem. Ze noemen hem van alles."
"Veel mensen gaven hem zeker de schuld voor het feit dat hij Victor Orta te veel zijn gang liet gaan."
Toen kwam de vraag over Elland Road, het stadion dat Radrizzani had teruggekocht voor de club -- een van zijn meest populaire beslissingen -- en het daaropvolgende gebruik als onderpand.
"Vergeet niet, hij was de eerste die het stadion terugkocht. Veel mensen hadden beloofd, maar het kwam nooit terug."
"Hij kreeg het terug, en dat was -- hij kocht hem veel krediet bij de fans, maar zeker toen hij het als onderpand hypothekeerde om de middelen te verhogen, schoot hij zichzelf in de voet."
Voor Tomlinson toonde dat moment het fundamentele verschil aan tussen het runnen van een voetbalclub en het runnen van een conventioneel bedrijf.
"Voetbal is anders dan zaken, heel anders dan zaken."
"En eigenlijk, het publiek keerde zich echt tegen hem."
Tegen die tijd was Radrizzani's relatie met de supporters ernstig verslechterd.
"Ik denk dat het al gebroken was, om eerlijk te zijn," zegt Tomlinson. "Dus veel mensen gaven hem de schuld toen Bielsa vertrok."
De uiteindelijke verkoop markeerde het einde van het tijdperk, maar Tomlinson is terughoudend om Radrizzani's Leeds-verhaal te reduceren tot falen.
"Ik heb veel tijd voor hem, heb veel tijd voor hem."
De reden is dat, ondanks alle fouten die volgden, Radrizzani iets had bereikt dat bijna onmogelijk leek toen hij arriveerde.
Leeds was van de instabiliteit van de Cellino-jaren naar de meest opwindende periode gegaan die de club in decennia had meegemaakt.
"Het was gewoon dit stukje dat we weer konden geloven," zegt Tomlinson.
"We kregen mensen die begrepen waar dit over ging, serieuze zakenlieden, die de juiste dingen deden."
En uiteindelijk is dat de tegenstrijdigheid in het hart van *Rise and Fall*: hetzelfde eigenaarschap dat Leeds het geloof, de structuur en de ambitie gaf om de Premier League te bereiken, werd ook verantwoordelijk voor de beslissingen die hielpen het te ontmantelen.
"Het had echt slecht kunnen aflopen na Radrizzani," zegt Tomlinson.
Maar voor een glorieuze periode deed het dat niet.
"Toen het goed ging, ging het echt, echt goed."
En dat is waarom Tomlinson's verslag van de Radrizzani-jaren niet simpelweg een verhaal over falen kan zijn. Het is het verhaal van een eigenaar die een club erfde die wanhopig behoefte had aan stabiliteit, de buitengewone beslissing nam om Bielsa naar Elland Road te halen, hielp een van de meest memorabele Leeds-ploegen van het moderne tijdperk te creëren, de Premier League bereikte en vervolgens niet in staat was om de relatie en structuur die de opkomst mogelijk had gemaakt te behouden.
Het boek van Dave Tomlinson "Rise and Fall: Andrea Radrizzani's Leeds United" is van Pitch Publishing - wat is hier beschikbaar.
