Maar net zoals zondag Mainoo's was, was het een nog grotere triomf voor de man die de carrière van de Engelse middenvelder heeft omgedraaid.
De baan is voor Michael Carrick. Inderdaad, de Geordie was degene die het bestuur al nauwelijks weken in deze interim-periode bevoordeelde. Met de Champions League-kwalificatie van de club verzekerd, is de discussie nu tussen de top en Carrick zelf of zijn langetermijncontract (tenminste, langer termijn) onmiddellijk moet worden aangekondigd, of dat men moet wachten tot het einde van het seizoen om dit te doen.
Voetbal Presse er wordt nagedacht of het de spelers zou aanmoedigen door Carrick te bevestigen met nog drie wedstrijden te spelen - of dat het nieuws een afleiding zou worden. Terwijl de derde plaats en de laatste automatische Champions League-kwalificatieplaats mathematisch verzekerd lijken, loopt United nog steeds het risico om vierde te eindigen en in de play-offplaatsen voor de zomer te belanden. Zoals we zeggen, de discussie is nu of we de zaken zo moeten laten met een gevoel van momentum terug bij de spelers, of het team en de ondersteuning dat extra duwtje moeten geven door Carrick's nieuwe contract aan te kondigen.
Hoe dan ook, de beslissing is genomen. En voor deze column is het de juiste. Carrick heeft een geërfde kleedkamer die op de bodem zat, aangespoord en geïnspireerd. Vertrouwen? Geloof? De meter stond op leeg. Het management "had geen idee". De spelers waren "de slechtste om een United-shirt te dragen in een generatie". De club stond voor "meer jaren in de woestenij".
Dat was nog maar vier maanden geleden. Vandaag? Welnu, dankzij Carrick en zijn staf is Manchester United een club en een team dat is getransformeerd. Mainoo is bijvoorbeeld het perfecte voorbeeld van waarom Carrick dit nieuwe, langetermijncontract verdient.
Ruben Amorim is bekritiseerd voor zijn behandeling van de Engelse middenvelder. En terecht. Maar het slechte management van Mainoo gaat verder dan de Portugees. De 21-jarige, vóór Carrick's tussenkomst, stond vrijwel op de transferlijst. Het kamp van de speler was actief bezig om zijn naam rond te verkopen in de Premier League en in heel Europa - met de duidelijke toestemming van de top van United.
In plaats van te proberen een nieuw contract met Mainoo te onderhandelen, was het management gelukkiger om samen te werken met zijn agenten en een koper te vinden. Een speler die helemaal door het systeem van de club was gekomen. Op senior niveau gecapiteerd op 18-jarige leeftijd. Toch effectief afgeschreven door zowel de coachingstaf als het senior management. En daarbuiten, ook door die ex-spelers aan de buitenkant. Er was nauwelijks een protest van United-verbonden analisten toen het steeds duidelijker werd dat Mainoo zou vertrekken.
Dat is, totdat Carrick en zijn team arriveerden. Toen verschoof alles. Eindelijk had United iemand aan het roer die de club begreep. Die de waarde van een zelfopgeleide speler begrijpt, vooral een van Mainoo's kwaliteit, en wat hij biedt op het veld, rondom de club en voor degenen in de tribunes. Het zijn die ontastbare dingen die alleen iemand die Manchester United heeft gediend zoals Carrick, niet alleen kan begrijpen, maar ook succesvol kan bepleiten.
Binnen enkele dagen na Carrick's aanstelling werd Mainoo niet alleen van de transferlijst gehaald, maar ook in de basiself opgenomen. Carrick, die met de speler had gewerkt tijdens zijn vorige coachingperiode bij United, was er altijd om aan te moedigen, te motiveren - maar hij was niet alleen. Steve Holland, een geïnspireerde aanstelling door Carrick, was ook daar om de spelers op te beuren en te rallyen - inclusief Mainoo. Het talent. Het potentieel. Het was nooit verdwenen bij Mainoo. Wat was verdwenen, was de steun die hij had genoten van de coachingstaf en die hogerop. Nogmaals, het moet worden herinnerd, Amorim stond aan de puntige kant van dit alles, maar niemand bovenin greep in. Geen enkel lid van het management drong er bij de toenmalige United-manager op aan om nog eens goed naar hun jonge academieafgestudeerde te kijken. Er zou niets veranderen totdat Carrick ingreep.
En voor Mainoo kun je zijn situatie vergelijken met die van tal van teamgenoten. Bruno Fernandes, bijvoorbeeld, wordt nu genoemd als kandidaat voor de Speler van het Seizoen-awards. Toch werd hij opnieuw uit elkaar getrokken door analisten vanwege hoe hij met de aanvoerdersband van de club omging. En verder, net als Mainoo, hadden de hogere-ups actief geprobeerd de Portugese international te verkopen.
Casemiro. Diogo Dalot. Harry Maguire. De lijst gaat maar door... Luke Shaw. Nu allemaal beschouwd als onmisbaar, maar vóór Carrick waren ze meer weg dan erbij. De vertrek van Casemiro werd overeengekomen in die eerste weken van januari te midden van Carrick's komst. Als die beslissing slechts een maand was uitgesteld, waar zouden Casemiro en United nu zijn? Die top, voor zover Carrick hun reputatie - en inderdaad carrières - in dit spel heeft gered, zal hun slechte besluitvorming, in termen van de Braziliaanse veteraan, de club nog steeds kosten.
Je vraagt je af wat Casemiro's plannen waren als hij gewoon een paar weken had gewacht, met Carrick aan het roer. Maar nogmaals, die aankondiging in januari is simpelweg een andere uiting van hoe groot de transformatie is die deze club en dit team hebben ondergaan sinds Carrick's komst.
Natuurlijk verdient Michael Carrick dit nieuwe, langetermijncontract. Hij heeft het team nieuw leven ingeblazen, hij heeft de club gered en verschillende beschadigde reputaties hersteld. Inderdaad, Carrick verdient niet alleen dit Manchester United-contract, degenen die de beslissingen nemen, zijn hem dat verdomd goed verschuldigd.