Hij vertrok met iets veel persoonlijkers.
De Portugese coach had al in verschillende landen gewerkt en had zich gevestigd als hoofdcoach, maar het aansluiten bij het personeel van Sabri Lamouchi bij Nottingham Forest betekende een stap in het Engelse voetbal en een van de meest historische clubs.
De ervaring maakte een blijvende indruk.
"Wanneer je bij Forest werkt, word je een Red," vertelde Baltazar Football Presse.
"Ik werd een beetje een Red, zoals een fan. Ik volg ze nog steeds en steun ze van een afstand."
Die verbondenheid werd gesmeed tijdens een opmerkelijke Championship-campagne 2019-20.
Baltazar kwam bij Forest nadat hij Estoril had verlaten en accepteerde een rol in Lamouchi's coachingstaff, wat hem de kans gaf om het Engelse voetbal van binnenuit te ervaren bij een van de grootste clubs van de Championship.
"Het was altijd een droom om in Engeland te werken," zei hij.
"Ik had die kans bij Nottingham Forest."
Forest had Lamouchi de zomer ervoor aangesteld, en Baltazar werd onderdeel van een coachingstaff dat de club naar de rand van de play-offs bracht.
Het was een seizoen dat uiteindelijk eindigde in buitengewone teleurstelling.
Forest ging de laatste dag in de play-offplaatsen in, maar verloor met 4-1 van Stoke City terwijl Swansea City's late overwinning op Reading hen uit de top zes deed vallen op doelsaldo.
Baltazar herinnert zich nog steeds het potentieel dat hij zag toen hij voor het eerst arriveerde.
"Toen we in Nottingham aankwamen, was de club als een slapende beest," zei hij.
"Maar we voelden onmiddellijk het potentieel van de club en haar grootheid vanwege haar geschiedenis en alle prestaties die ze in het verleden hadden."
Forest had achtereenvolgens de Europese Cups gewonnen onder Brian Clough, maar tegen de tijd dat Baltazar arriveerde, hadden ze meer dan twee decennia buiten de Premier League doorgebracht.
De geschiedenis was nog steeds overal.
Dat gold ook voor de verwachtingen.
"De fans zijn echt veeleisend," zei Baltazar. "Ze willen elke wedstrijd winnen."
Voor een coach was die druk een deel van de aantrekkingskracht.
"Het was een geweldige ervaring," zei hij.
"We speelden in een van de zwaarste competities ter wereld -- de Championship."
Hij herinnert zich de meedogenloze aard van de divisie.
"Zesenveertig wedstrijden in één seizoen, nonstop, met veel uitdagingen, zeer zware tegenstanders en een zeer zware competitie."
Forest was niet alleen aan het concurreren in een veeleisende divisie.
Ze deden dit onder de druk van een supportersbasis die wanhopig was om de club terug te zien keren naar de Premier League.
"Bij een club als Nottingham Forest zijn de verwachtingen van de fans erg hoog," zei Baltazar.
"En wanneer je met die druk werkt, is het een moeilijke omgeving."
Het was een omgeving die hem veel leerde over het Engelse voetbal.
"Engeland is anders -- de mentaliteit, de sfeer rond de wedstrijden, de intensiteit, het schema.
"Je moet echt klaar zijn en je aanpassen aan deze zeer specifieke omstandigheden."
Zijn conclusie is nooit echt veranderd.
"Engeland is zeker een van de beste plekken om in voetbal te werken in de wereld."
En Forest gaf hem nog een belangrijke les: hoe je een speler kunt identificeren wiens kwaliteiten kunnen worden getransformeerd door zijn positie te veranderen.
Die speler was Matty Cash.
Cash had zich aanvankelijk gevestigd als een aanvallende speler bij Forest, maar Lamouchi en zijn staf zagen de mogelijkheid om hem om te vormen tot een rechtsback.
Baltazar speelde een belangrijke rol in dat proces.
"Hij had behoorlijk wat problemen defensief," legde Baltazar later uit.
"Ik zou hem beschrijven als een wild paard."
"Hij was een ongelooflijke atleet -- snel, sterk en vol energie. Maar in het begin was er meer hart dan reden in zijn spel."
Baltazar's taak was om wat van die reden in Cash's voetbal te brengen.
"Door met hem te werken, probeerde ik wat van die reden toe te voegen en hem een back te maken."
De transformatie was significant.
Cash werd een van de belangrijkste spelers van Forest, verdiende uiteindelijk een transfer naar Aston Villa en vestigde zich als een Premier League-back en Pools international.
Cash zelf gaf later Lamouchi en zijn coachingstaff, inclusief Baltazar, de credits voor hun rol in de verandering.
"De gaffer is goed geweest, allemaal, David, Bruno, Jean-Paul," zei Cash.
"Ze hebben elke dag advies gegeven. Ze waren briljant. Ik ben ze echt dankbaar."
Baltazar herinnert zich precies waarom Cash moest veranderen.
"De Championship is zo snel, en hij was perfect voor dat soort spel," zei hij.
"Maar wanneer we 1-0 voorstonden, wilde hij nog steeds naar voren gaan."
Die aanvallende instinct was een aanwinst.
Het kon ook een probleem worden.
Baltazar's taak was om Cash te leren wanneer hij moest aanvallen en wanneer hij het spel vanuit de defensieve positie moest controleren.
Het experiment werkte.
Cash ging van een veelbelovende aanvallende speler naar een moderne back, en de fundamenten van zijn Premier League-carrière werden gelegd op het City Ground.
Voor Baltazar was Forest echter veel meer dan één speler.
Het was ook waar hij nauw samenwerkte met Lamouchi en een andere coachingsinvloed opnam.
"Ik heb veel geleerd van Sabri," zei hij.
"Sabri had veel van Arrigo Sacchi's mentaliteit, en ik heb veel van hem geleerd over tactisch werk en de Italiaanse manier van denken."
Lamouchi's spelerscarrière had hem door Frankrijk en Italië geleid, en hij was blootgesteld aan enkele van de meest invloedrijke coaches in het spel.
Baltazar nam die ideeën op voordat hij ze aanpaste aan zijn eigen methoden.
"Later paste ik die meer analytische en tactische manier van werken aan mijn eigen stijl aan."
De tactische opleiding werd geëvenaard door de eisen van de Championship.
In juli 2020 reisde Forest naar Derby County, wetende dat de laatste weken van het seizoen steeds belangrijker werden.
Ze stonden voor met Joe Lolley totdat Chris Martin diep in de blessuretijd gelijkmaakte.
Baltazar's reactie daarna onthulde de normen binnen het coachingstaff van Forest.
"Het was erg frustrerend," zei hij.
"We hadden een plan en hielden ons eraan tot de 96e of 97e minuut, maar helaas slaagden we er niet in om de score vast te houden."
"We hadden kansen om het tweede doelpunt te scoren en, in deze fase van het seizoen, kunnen we niet zoveel kansen missen. We speelden tegen 10 man, dus het is onaanvaardbaar om die twee punten te verliezen."
De frustratie was begrijpelijk.
Forest was sinds Boxing Day in de top zes en leek voorbestemd voor de play-offs.
Toen kwam de laatste dag.
De nederlaag tegen Stoke en Swansea's overwinning betekende dat Forest zevende eindigde op doelsaldo.
Het was een van de pijnlijkste eindes in de recente geschiedenis van de club.
Lamouchi bleef aan de leiding voor het begin van het volgende seizoen, maar werd in oktober 2020 ontslagen.
Baltazar verliet Forest met hem.
Hij kreeg vervolgens de kans om de leiding te nemen over de Saoedische club Al-Ain, maar contractuele problemen rond zijn vertrek uit Forest verhinderden dat de overstap doorging.
Dat hoofdstuk toonde ook de waarde van de ervaring bij Forest aan.
Baltazar was naar Nottingham gegaan als assistent.
Hij vertrok met een andere laag van coachingopleiding en een sterkere internationale reputatie.
"Ik ben veel gegroeid als coach," zei hij.
"Ik ben veel gegroeid als man, als individu."
Dat werd een terugkerend thema gedurende zijn carrière.
Hij heeft sindsdien in heel Europa, het Midden-Oosten en de Verenigde Staten gewerkt, maar Engeland behoudt een bijzondere plaats in zijn verhaal.
"Het was altijd een droom om in Engeland te werken," zei hij.
"En werken bij een grote club zoals Nottingham Forest was een geweldige ervaring."
Forest zelf is sindsdien veranderd tot onherkenbaarheid.
De club beëindigde uiteindelijk zijn 23-jarige ballingschap uit de Premier League in 2022 en vestigde zich weer in de top. Europees voetbal volgde, inclusief de opmerkelijke run naar de halve finales van de Europa League in 2025-26.
Toch behoren Baltazar's herinneringen tot een ander Forest.
Het Championship Forest.
Het Forest dat nog steeds aanvoelde als een slapende reus.
Het Forest van Lamouchi, Cash, Brice Samba, Joe Worrall, Joe Lolley en de pijnlijke ineenstorting op de laatste dag.
Het was een club die nog steeds probeerde zijn plaats onder Engeland's elite terug te vinden.
Baltazar zag iets onder al dat.
"Toen we in Nottingham aankwamen, was de club als een slapende beest."
Hij voelde de geschiedenis.
Hij voelde de druk.
En uiteindelijk voelde hij iets dichter bij een gevoel van erbij horen.
"Wanneer je bij Forest werkt, word je een Red."
Dat doet hij nog steeds.
"Ik volg ze nog steeds en steun ze van een afstand."