Zo zag het eruit eind januari. PSV had hem al een tijdje in de gaten gehouden, en Cissè, toen op huurbasis bij Catanzaro van Hellas Verona, dacht dat zijn transfer zo goed als rond was.
De Eindhovense club had hem in gedachten om Ivan Perišić te vervangen, die terugging naar Inter.
De Rossoneri pikten hem binnen twee dagen weg. Gianluca Di Marzio meldde op 30 januari dat Milan zich ermee bemoeide, en de volgende ochtend hadden ze de deal overgenomen, met een vergoeding van €8 miljoen plus €1,5 miljoen aan bonussen, en lieten ze hem bij Catanzaro om het seizoen in de Serie B af te maken, een voorwaarde die voor de speler net zo belangrijk was als het clubembleem.
PSV's technisch directeur Earnest Stewart nam het slecht op. Gevraagd op de deadline-dag of de move van Milan hem verraste, zei hij tegen VoetbalPrimeur: "Nee, niets verrast me. Ik was geïrriteerd, dat kan ik wel zeggen. Maar het is wat het is."
Hij was specifieker toen hij in februari sprak op PSV Play.
"We hadden graag Alphadjo Cissè willen tekenen, omdat we al een tijdje naar hem keken," zei Stewart. "We zagen hem als zo'n versterking dat we hem al in de winter wilden toevoegen."
"Hij koos voor AC Milan," zei hij, voordat hij een troost vond: "Als we iets positiefs moeten noemen, is het dat AC Milan en PSV dezelfde spelers achtervolgen. Dan vissen we in de juiste vijver, denk ik."
"Het ging allemaal snel," vertelde Cissè aan Repubblica in februari. "Ik zou naar PSV gaan, het was praktisch rond. Toen kwam Milan en had ik geen twijfels."
Hij heeft sindsdien de keuze opnieuw overwogen.
"Ik wilde de beslissing niet verkeerd maken: PSV wilde me meteen, Milan zou me het seizoen in de Serie B laten afmaken," zei hij in een interview met Cronache di Spogliatoio. "We besloten dat dit de juiste keuze was. En gezien hoe het gaat, zou ik zeggen dat we gelijk hadden."
Het is beter gegaan dan de meesten verwachtten. Cissè begon op 23 augustus tegen Torino, scoorde in een 2-1 overwinning en werd uitgeroepen tot speler van de wedstrijd van Milan.
Een week later scoorde hij opnieuw tegen Juventus, met een rechtervoet tussen de benen van Pierre Kalulu na een pass van Samuel Chukwueze, alleen voor Federico Gatti om in de blessuretijd gelijk te maken voor de thuisploeg. Eerder in november, tegen Genoa, zette hij Milan op voorsprong na 13 minuten met een pass van Adrien Rabiot, en Christian Pulisic voegde zes minuten later een tweede toe terwijl Milan bovenaan de Serie A kwam.
Niet iedereen bij de club had het zien aankomen. Toen hij voor het eerst van Catanzaro arriveerde, dachten sommigen dat hij alleen goed genoeg was voor het Onder-23 team.
Ruben Amorim is nooit een van hen geweest. Il Foglio registreerde het oordeel van de Milan-coach in drie woorden: "Ik hou van Cissè."
Cissè zegt dat het gevoel op zijn eigen manier is teruggekomen.
"Hij is een goede persoon, die weet hoe hij met ons jongeren moet omgaan," zei hij over Amorim. "En hij weet hoe hij mijn voeten op de grond moet houden. Ook al ben ik niet iemand die graag zijn gedachten laat vliegen."
De nederigheid komt uit Treviso. Cissè werd daar geboren op 22 oktober 2006 uit Guineese ouders, en het gezin woont in een flatgebouw in de stad, waar zijn vader Sanoussy in een fabriek werkt en zijn moeder Habibatou als serveerster in een hotel in Venetië werkt.
"Hij hield altijd zo veel van voetbal, op tweejarige leeftijd liep hij al rond in huis met een bal en brak hij de ramen," vertelde Habibatou aan Il Nord Est. Paul Pogba was zijn idool, zei ze, maar hij steunde Milan en droomde van de Serie A.
Hij is niet veranderd, zegt ze: "Hij luistert en observeert, dat heeft hij altijd gedaan. Hij is bescheiden gebleven."
Hij begon op zesjarige leeftijd op het veld aan de via Paludetti dicht bij huis, daarna kwam hij via Polisportiva Indomita 21 en verder naar Giorgione in Castelfranco Veneto. Gianfranco Chinellato, die de jeugdafdeling bij Indomita leidde, herinnerde zich een jongen die "beleefd was, weinig sprak en zich vermaakte".
Verona tekende hem in 2020, op 14-jarige leeftijd, nadat hun jeugdhoofd Massimo Margiotta genoeg had gezien. Hij debuteerde voor de Onder-19 op 15 jaar en vier maanden, en scoorde 16 doelpunten in 30 Primavera 1-optredens in 2024-25.
Paolo Sammarco, die met hem werkte bij Verona, spreekt nog steeds over de kloof die bestond tussen Cissè en zijn teamgenoten.
"Cissè doet dingen die anderen niet doen," herinnerde Sammarco zich. "Dat was wat Alpha deed, hij zag acties lang voordat de anderen dat deden. De kloof vergeleken met zijn teamgenoten was vrij duidelijk."
Marco Baroni gaf hem zijn Serie A-debuut op de laatste dag van 2023-24, in een 2-2 gelijkspel met Inter, en hij bracht het afgelopen seizoen door bij Catanzaro, waar hij in februari zes doelpunten had gescoord in 22 competitiewedstrijden.
Alberto Aquilani, die hem daar coachte, zegt dat hij het vanaf de eerste training wist.
"Vanaf de eerste dag dat ik hem zag, realiseerde ik me dat deze jongen iets anders had," zei Aquilani. "Al vanaf de eerste sessies, zelfs het geluid dat de bal maakte was anders."
"Een jongen met ongebruikelijke kwaliteit, technisch, fysiek en mentaal, ook al was hij net van de Primavera gekomen," voegde hij toe.
Cissè is de uitdaging die Aquilani hem stelde niet vergeten.
"Hij zei tegen me: 'Als je niet minstens tien jaar in de Serie A speelt, heb je voor mij gefaald,'" zei hij.
Op het veld is hij moeilijk te plaatsen. Verona gebruikte hem overal, van centraal middenveld tot de trequartista-rol en als tweede spits. Hij is sterk, snel in uitvoering en bereid om te verdedigen, en hij heeft geen angst voor een fout. De beschrijving van Il Foglio was "een stormachtige voetballer".
Hij noemt Lionel Messi als zijn inspiratie, maar het is Pogba die hij in zichzelf ziet.
"Ik vond Pogba ook leuk bij Juve: ik zie een beetje van mezelf in hem in sommige aanrakingen," zei hij. Gevraagd naar vergelijkingen met Lamine Yamal, die begonnen bij Verona, antwoordde hij: "Ik heb mijn eigen pad, natuurlijk is er de ambitie om die niveaus te bereiken."
De ruwe randjes zijn nog steeds zichtbaar. Cissè werd gewisseld bij de rust en kreeg een gele kaart na 32 minuten in de 2-0 thuisnederlaag van Milan tegen Ferencváros op 5 november, en hij is openhartig geweest over zijn fitheid.
"Ik ben nog niet op mijn top, ik kom terug van een lange blessure," vertelde hij Milan-supporters tijdens een fan-evenement na de wedstrijd tegen Torino.
Italië kwam daarna. Roberto Mancini liet hem buiten zijn selectie voor september, dus speelde Cissè voor de Onder-21 van Silvio Baldini, voordat hij hem voor het eerst in november opriep.
"Cissè kan beide aanvallende rollen spelen, maar ik moet hem live zien, want tv is het ene en trainen is het andere," zei Mancini in het Coverciano-kamp.
Cissè, die ook in aanmerking komt voor Guinee via zijn ouders, ontdekte het op de dag van de wedstrijd tegen Ferencváros.
"Ik had de wedstrijd, dus ik realiseerde het me pas later. Ik wil laten zien dat ik erbij hoor," zei hij. "De oproep hing in de lucht, ze hadden er dagen over gesproken... maar dit is mijn grote kans."
Mancini liet hem in de tribune voor de wedstrijd tegen Frankrijk in San Siro op 12 november, hoewel Cissè zondag nog steeds kan spelen tegen België in Brussel.
Aquilani vroeg om tien jaar in de Serie A. Cissè, die vorige maand 20 werd, zou zondag een senior debuut voor Italië in Brussel kunnen toevoegen.